Ancares

• Natureza
• Cultura
• Álbum fotográfico
• Envía unha postal

Natureza

Fauna

No momento actual a fauna de Ancares mostra unha importante riqueza; como xa se apuntou con anterioridad hai que considerar que a Serra dúas Ancares é a última estribación occidental da Cordillera Cantábrica, á que se atopa unida mediante a Sierra de Ancares de León e Ibias. Esta característica determina que constitúa o límite de distribución occidental de varias especies, entre as que se poden destacar o oso pardo, liebre de piornal, urogallo, pito negro e carbonero palustre, cuxas únicas áreas de distribución en Galicia localízanse en Ancares.

Como especies máis características e destacables da fauna de Ancares podemos citar entre as aves ao urogallo, perdiz pardilla, aguia culebrera, chova piquirroja, aguilucho cenizo, aguilucho pálido, aguia culebrera, halcón abejero, ratonero común, azor, gavilán, halcón peregrino, roquero vermello, pito negro, becada, pomba torcaz, chochín, curruca mosquitera, curruca zarcera, reyezuelo listado, agateador común e norteño, trepador azul, pinzón vulgar, camachuelo común, arrendajo, carboneros común, garrapinos e palustre, herrerillo común, mito e os zorzales común, charlo, alirrojo e real, entre outras.

Varias destas especies -outrora abundantes en toda a Cordillera Cantábrica- sufriron unha importante recesión polo que a súa conservación é urxente; entre estas podemos destacar ao urogallo, á perdiz pardilla e ao pito negro.

Os mamíferos atopan en Ancares unha importante representación, destacando sen dúbida o grupo dos carnívoros. Especies emblemáticas como o oso pardo ou o lobo teñen nestes montes un importante espazo onde desenvolver o seu ciclo biolóxico. O lobo, que pasou por momentos moi difíciles nos anos 60 e 70 do século pasado recuperouse con posterioridad e na actualidade mantén unha poboación de certa entidade en Ancares. O oso pardo chegou estar case ausente no mesmo período antes citado, pero na actualidade a súa presenza é máis común e permanente ao longo do ano (máis adiante fálase específicamente do oso). Pódese destacar tamén aos mustélidos, como son a marta, a garduña, o tejón e o armiño; o gato montés -único felino presente en Ancares- atopa nas zonas forestales salpicadas de prados e zonas abertas a súa hábitat ideal. Os ungulados salvaxes, os cales desapareceron durante os séculos XIX e XX (a excepción do corzo) presentan na actualidade un estado floreciente, habendo reocupado por medios naturais ou mediante repoblaciones as súas antigas áreas de distribución. O corzo, que viu diminuír enormemente a súa poboación trala guerra civil, recuperouse a finais do século pasado, alcanzando unha das maiores densidades existentes en toda España na actualidade, sendo a máis importantes especie de caza existente en Ancares. O rebeco, extinguido a principios do século XX e a cabra montés que despareció con anterioridad, poboan hoxe en día as máis altos cumes desta sierra. A poboación de rebeco ha aumentando de forma considerable e é hoxe frecuente a súa presenza; a cabra montés foi reintroducida na vertente leonesa e galega a finais do século XX habéndose adaptado a estas montañas atopándose a súa poboación, cifrada nuns 80 exemplares, en aumento. O ciervo extinguiuse no occidente da Cordillera Cantábrica pero as repoblaciones efectuadas desde mediados do século pasado propiciaron que na actualidade ocupe case todas as montañas cantábricas; a vertente galega de Ancares é pouco propicia para a súa presenza mantendo unha reducida poboación. O jabalí que prácticamente desapareceu da sierra empezou a recolonizar de forma natural Ancares a partir dos anos 60, presentando na actualidade unha poboación considerable causante a miúdo de danos nos prados e pastizales ganaderos.

Un bo número de especies de micromamíferos e murciélagos poboan tamén estes montes. Ademais especies singulares como o lirón gris, a nutria e o desmán ibérico, atopan nesta sierra os esixentes requerimientos ecolóxicos que necesitan para a súa supervivencia.

Entre os reptiles podemos destacar a lagartija de turbera, lagartija serrana, lagarto verdinegro, culebras de colar e viperina, lución e víbora de Seoane. As condicións de humidade e vegetación determinan a presenza de importantes poboacións de anfibios, entre os que destacan a salamandra, tritón ibérico e palmeado, sapo partero común, ranas común, patilarga e bermeja.